Leidt drie kinderen langs de klippen van Het Gevaar

Drank tegenwoordig:  hét schrikbeeld van De Ouder?

Niet dat uit de boom vallen, EHBO, pleister, klaar.

Verkering uit? Luisterend oor.

Rare vrienden? Binnenhalen en ze behandelen als de leukste gast die ooit in huis geweest is.

Drie kinderen maar liefst die je langs de klippen van Het Gevaar moet zien te leiden, en met die drie meemaken hoe de opvattingen veranderden.
 De eerste had het makkelijk, het is een jongen immers, en van jongens wordt/werd ergens verwacht dat  ze gaan drinken, schijnt iets met mannelijkheid  van doen te hebben. Op verjaardagen kreeg hij dan ook niets anders dan bierpakketten. Ook mocht hij mee naar Brabant om eens flink mee carnaval te vieren. 
Ik heb nog nooit zo’n ziek en spierwit kind teruggekregen. Het breekpunt was toen  hij aangeschoten terugkwam van zijn weekendbaantje,  jawel Horeca,  en hij nog wel  even  achter de computer zou gaan.
 Meewarig keek ik hem na, hem toevoegend graag ín de wc te spugen en niet ernaast dank u. 
Ik hoorde wat vreemde geluiden boven  en een bonk en ben toch eens gaan kijken,  hij was  van z’n bureaustoel afgegleden, had zelfs wat gespuugd en was daarin vrolijk verder gaan slapen.
 Dit leidde tot grote hilariteit, ik heb nog net niet de buren uitgenodigd om te komen kijken,  en heb hem gesommeerd z’n zootje op te ruimen en naar bed te gaan.
“Je vertelt dit tegen niemand hè”  En dat doe ik dan ook niet…
Hij is naar Engeland verhuisd en heeft zich aan het leven daar aangepast.

De tweede is makkelijker, ook een jongen, maar hij vindt het vies en daarmee was het klaar.

De derde  is een meisje en die had ons al voorbereid op wat komen zou,  wacht maar. 
Drank! Ha, als ze eerst maar dé leeftijd had.
 De eerste  stappen werden gezet in de disco door de jongens drank te laten halen, zij kregen het immers niet.
 De disco hadden ze al snel bekeken, want dronken of zelfs maar aangeschoten knullen zijn zo lollig niet, enfin, ze moest niets van ze hebben. 
Dan doen ze het toch anders?  Bij de Super kregen ze met gemak breezer en andere mixjes mee en voor haar verjaardag kreeg ze van “de meiden” een hele fles Bacardi. Want: ze mochten best drinken, als ze maar twee keer per week niet dronken.
 Want: dat stond op internet, 
Internet was heilig in die dagen. De fles bacardi  ging gelukkig niet in een keer leeg, de flesjes bier die ze uit de koelkast nam dronk ze amper voor 1/3 uit.
 Ze wil het niet volmondig toegeven, maar ze vindt er niks aan,  het dronken zijn niet en al helemaal het dronken zijn van anderen niet. Wat er toe leidt dat ik bestraffend wordt aangekeken als ik op een terrasje of bij uit eten een drankje extra neem.

De omgekeerde wereld, net wat u zegt.
 Maar wat was nu eigenlijk mijn rol hierin? Preken hielp niet,  er overdreven aandacht aan schenken werkte ook niet. 
Pubers zijn niet dom, als vader en moeder ergens extra aandacht aan besteden, is het iets verbodens, dus lekker, dus uitproberen! 
Op internet staat het nu eenmaal anders en anders zoeken ze net zo lang tot ze iets gevonden hebben dat hun mening onderschrijft, waarbij ik me als ouder weleens in steek gelaten voelde door Alcohol voorlichting van hogerhand.
 Die sloot namelijk niet aan met wat ik uit wilde dragen.

Gewoon niet drinken, 
Niet  vier keer in de week, niet dat glaasje aan tafel, niet dat glaasje op vakantie, gewoon niet.
“Jamaar drinken doen ze toch.”
Niet als er een consequent “nee”tegenover staat, maar zolang voorlichting ieder jaar veranderd en de drankwetten niet aangepast zijn noch worden ligt toch echt de taak  bij de ouders.
 Nee, niet in mijn huis, nee, niet in andermans huis, nee niet inzuipen voor je op stap gaat.

 Kijk met ze mee door hun ogen, luister wat ze belachelijk vinden,  de meisjes die te ver gaan, de jongens die  zich belachelijk maken.
 Haak daar subtiel op in en laat ze zich daar maar tegen afzetten. 
Geef ze dat zelfvertrouwen dat zij daarboven kunnen staan.. weet je nog? Het zijn pubers,  plooibaar.
 Zelf thuis niet drinken wil ook weleens schelen,  soms moet  je niet de kinderen opvoeden maar de ouders.
 “Kaerel kun jij de meiden even uit de Disco halen, ik heb zelf een fles wijn op en kan niet meer rijden” 
Tot aan ouders toe die onbekwaam zijn om te rijden als hun dochter  ‘snachts een ongeluk krijgt en opgenomen moet worden in het ziekenhuis.
Ouders..
 Oh, en oefen op dat woordje: nee.
 Nee, niet in mijn huis, niet in andermans huis.
Simpel, effectief.
 Maar deze stormen zijn we zonder al te grote kleerscheuren doorgekomen.

Op naar de volgende, cheers!

Yvonne

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

Email (verborgen) (verplicht)

Website